sábado, 2 de abril de 2016

Enplegutik desfasera

Enplegua amets: "Atera diezadala norbaitek plusbalia, arren".

Busturialdeko Hitzak kontatu digunez "Hazilan programan parte hartzen ari diren eskualdeko 20 gazteak, Aktibatu fasearekin hasi dira. Irune Ormaetxea Bermeoko Udaleko Sustapen Ekonomikorako zinegotziak azaldu duenez, “fase honen helburua pertsonak prestakuntza pertsonalizatuaren bidez eta coach baten laguntzaren bidez aktibatzea da. Hala, parte hartzaileak motibatuta eta enpresa proiektuagaz oso identifikatuta egongo dira”. 

Kapitalismo ona, etiko eta solidarioa. Langile zoriontsuak.

Inoren menpe astean zehar eta... desfasea behar.

Sofia Armenteros-ek Pablo San José Alonsoren "El opio del pueblo" liburuaren reseña egiten du.
http://enlacesquemeinteresan.blogspot.com.es/2016/03/resena-el-opio-del-pueblo-critica-al.html

"Es una llamada a la atención, incluidos, o especialmente para, aquellos que se nombran a sí mismos "alternativos".
Es muy valioso, además de valiente, que se haga una denuncia desde "dentro", escrita por una persona, Pablo San José Alonso, que se llama así mismo adicto, que conoce bien y participa de esas fiestas que evidencia como "El opio del pueblo". Es un antimilitarista más que no puede estar callado y sabe de lo que habla, bravo por él.
Bravo también porque ha sido bien tratada por el colectivo al que pertenece el autor. Es una obra que al contrario que otras que han presentado, no es apoyada por el "Grup antimilitarista Tortuga", pero que no han vetado ni torpedeado, y ahora incluso están publicándola por capítulos en su web. Porque la ayuda mutua no es solo cuando las dos partes están completamente de acuerdo, o cuando a uno mismo le va bien, y apoyar cuando se tienen dudas o no se comparten por completo los planteamientos es mucho más importante, la vida no es sino, la mayoría de la veces, conflicto, y al mismo tiempo la búsqueda de superarlo con esfuerzo y amor.
Hace Pablo un apunte sobre lo que significaba la autonomía personal en un pasado no tan lejano y cómo ahora es sólo algo formal, no una cuestión fundamental, en especial para construir la autoestima. ... Este tema sería urgente abordarlo con mayor profundidad.
Ahora vivimos en la búsqueda de la eterna adolescencia y esto hace que no llegue nunca el momento de hacernos responsables de nuestras vidas al completo. Ni queremos, ni sabemos, ni parece que podamos.
Señala el cambio profundo que se ha dado en pocos años, aunque no llega a reflexionar y concluir por qué, nombrando solo al imperialismo usamericano, quizá la punta del iceberg de las causas de la degradación tan rápida y profunda de las formas de diversión, sin ir más allá de lo que son síntomas, consecuencias. Echo de menos la búsqueda de las causas, el reflexionar sobre por qué ha tenido tan rápida y honda implantación y dónde está el poder que se nos hace irresistible. Relacionarlo con el desarrollo tecnológico, la alienación mediática, la urbanización e industrialización, la integración de la economía en el mercado internacional, la desaparición de la familia extensa, el desarraigo de la naturaleza y del territorio,... y cómo nos hemos dejado imponer esos modelos.
Antes se trabajaba para vivir, no se vivía, como ahora, para trabajar... y para poder despendolarse y desfasar a tope para olvidarse del tipo de vida que llevamos. 
Hace un repaso por los diferentes aspectos inherentes al ocio de hoy. Dedica capítulos específicos a la estética, la música, las drogas y el sexo.
Comenta sobre el fenómeno fan y sus implicaciones, estéticas y de otra índole, cómo confiere al individuo una serie de comportamientos adquiridos que lo convierten en un pelele.
Lamenta cómo la música se ha convertido en una industria más, una manera de consumir y de que algunos ganen mucho dinero. Y siempre a un volumen demasiado elevado, ensordecedor, también en los ambientes que se dicen alternativos. No hay creación, en comunidad o de manera individual, gusto por concebir y tocar nuestras propias composiciones. Sobre ese fenómeno tengo pendiente la lectura de "La dictadura del videoclip".
Sobre las drogas incide en analizar el uso y abuso de las dos más comunes, el alcohol y la marihuana, con tan buena prensa entre jóvenes de todos los ambientes. Porque aunque "funcione" no se deberían de usar sin más y habría que ir a las causas de los diferentes problemas o síntomas para solucionarlos y no buscar el simple alivio.
Recuerda cómo de mal vista estaba, tanto en la sociedad rural tradicional como en los ambientes anarquistas o de lucha obrera, la taberna y mucho más las borracheras, ya que era un medio para desactivar a las personas en su combate contra la opresión. Así se consigue redireccionar a las minorías luchadoras y críticas, hay varios ejemplos históricos, con la inducción a su consumo por el poder, incluso siendo directamente introducidas en la población por las fuerzas de seguridad del Estado.
En cuanto al sexo, se convierte también en otra manera de inducir el consumo, en este caso además de objetos materiales se acumulan experiencias, cuerpos utilizados, en otra adicción más.
También pone de manifiesto la responsabilidad de cada cual por no elegir actuar de otra manera. ¿Cómo puede ser que actividades y actitudes insufribles y dañinas en tantos aspectos se nos hacen tan necesarias? Trampas de las que no podemos alejarnos, hábitos que no sabemos dejar atrás. 
Porque la fiesta actualmente no es integrativa, están segregados aquellos que no son jóvenes, que no tienen dinero, que se sienten diferentes a los amigos y amigas, es decir los que no son solventes física, económica y socialmente. Las celebraciones antes lograban dar cohesión social, ahora son causa de la destrucción del individuo y de la comunidad.
Esto deviene en una transformación completa de las relaciones sociales y en la desposesión del individuo, en un alejamiento entre lo que desea y lo que se llega a ser, convertidos en seres dóciles fácilmente influenciables y estandarizados, manejados por la máquina del Estado, el sistema capitalista y la gran empresa... tanto monta, monta tanto. Así es imposible encontrar el sentido de la vida.
Señala San José que el principal beneficiario es el Estado, tanto en el terreno económico como en el ideológico, al alimentar la vía de escape de las penurias del trabajo asalariado y otras.
Recalca como el modelo de fiesta actual es exigente y excesivo porque la noche lo es. No así la fiesta popular de día. Este romper el biorritmo es parte del negocio y de la alienación, igual que ocurre con el trabajo asalariado en turnos de noche o la televisión hasta la madrugada, una forma de idiotizarnos y dejarnos sin energías, además de hacer que recurramos a los medicamentos para dormir o mantenernos despiertos, según el momento, enriqueciendo así al negocio farmacéutico y a la vez a las arcas del estado.
afirma que no había muchas fiestas antes, en tiempos pasados, pero ahí están las cientos de celebraciones populares, muchas además perdidas, que son indicios de que no se necesitó tener periodos de vacaciones u ocio establecidos hasta que no se impuso la esclavitud del trabajo asalariado porque cada dos por tres había un momento natural para el descanso y la diversión. Además los trabajos más duros, en la sociedad rural tradicional, se hacían cantando, compartiendo, buscando cómo aliviar las cargas. La aceleración actual, la vida regida por la tiranía del reloj, es algo intrínseco de la modernidad económica y los que sabían crear, disfrutar y compartir la fiesta y las celebraciones no se sometían a nada parecido, con lo que no necesitaba que nadie les diera permiso para festejar.
Ahora el autor lo compara con una necesidad vital, como el alimento o el vestido, y así es, puesto que incluso personas que tienen dificultades para ganarse la vida ponen su empeño en participar de los hábitos que ha descrito en el libro y he comentado antes. En otros casos son los progenitores los que se ven obligados a sufragar estos gastos en la idea de que el salir, el beber, el comprar música, etc, son deberes para con sus hijos e hijas. Hay que tener o conseguir dinero para mantener una estética, comprar tabaco, drogas, alcohol, comer y cenar fuera, ir al cine y el teatro, a conciertos y fiestas temáticas. Como señala, con todos estos desembolsos, llevados por la despreocupación y la euforía, el que gana es el Estado. Y cuando alguien gana, alguien pierde.
Da en el clavo al señalar cómo la mayoría de los colectivos que buscan alternativas acaban haciendo su fuente de ingresos principal la venta de alcohol, y gustan de la música ensordecedora, lo que demuestra la inteligencia del sistema para hacer que el que quiera distinguirse o rebelarse encuentre también su lugar, minoritario y aparentemente diferenciado, pero inofensivo para la continuidad de las estructuras de poder establecidas, todo dentro de los cauces deseados."

jueves, 31 de marzo de 2016

Pepe Mujica, Gernika Saria?

Pepe Mujica, Uruguayko tupamaro eta lehendakari ohiari Gernika Saria?

Jatorrak izandakoa izan arren, bizitzak buelta asko ematen du, eta batzuk transgeniko bihurtzen dira. Gen aldaketatxo bat. Botereak eragin/erabilia.

http://www.berria.eus/albisteak/115788/ez_dago_gizon_ordezkaezinik_kausa_ordezkaezinetan_sinesten_dut.htm


"Jendeari ez zaio gustatzen bizitza guztian galtzea.  
Irabazteko apustua ere egiten du.
Babesa biderkatu egiten du ikusten duenean hutsaren hurrengo baino gehiago izateko aukera. 

Hori ote da ba Podemos ek Euskal Herrian jaso duen boto andana?

Ezin dugu beti utopia baten alde borroka egin, jendeak arazoak dauzkan bitartean". 

Esango nuke, jendea, arazoak akuilatuta abiatzen dela borrokara, eta "utopia", hau da, justizia bila. Tartean "etxeko-progre-jatorrak" nahastu ezean inorabidean. Mujica da etxeko-progre-jator eta apalaren paradigma.

Pepe Mujica, bere garaian borrokalaria izan zenik ez dugu hemen ukatuko;
ondoren 14 urte luzez preso egondakoa. Kontua da gero zer bilakatu zen.
Ze mutazio, ze gen aldaketa bizi izan duen, eta Uruguayko lehendakari garaian "transgeniko" izatekotan, ea Gernika Saria merezi duen.

"Bere presidentzia osoan nazioarteko ekonomia erakunde inperialista nagusien presidente kutuna izan zen, ez dago bera lako demagogorik. Itxura "apala"ren atzean inperioak behar zituen neurri guztiak ezarri zituen, ia oposizino barik...".

Asel Luzarraga idazle mundakarrak argi salatzen zituen, Pepe Mujika ta konpañia 2013/12/30ean idatzitako artikuluan:

"Gobernu “progreak” inperialismoaren baliabiderik eraginkorrena direnean"
"Aspertuta naukate sare sozialetan eta hainbeste giro “ezkartiar”etan Latinoamerikako gobernu progre eta ustez anti-inperialistek jasotzen dituzten txaloek eta laudorioek. Egia esan, inperioak ezin zuen modu bikainagorik pentsatu eskualdean ezinbesteko dituen plan guztiak aurrera eramateko. Ez dago modu hobeagorik bestela gizarte erresistentzia handia piztuko luketen".

Latinoamerika, “ipar globalarentzat”  ... oinarrizko baliabideen iturri agortezina izan da europarren eskuetan erori zenetik. Harrezkero, denok dakigunez ... behar ziren jatorrizko herri eta nekazari guztiak indarrez, bolboraz edo, azken boladan, agrokimikoz kanporatuz, esklabo hartuz -edo “langile” bihurtuz, eufemismoa onartzen badugu, edo akabatuz -haiengandik behar zutenaren edo jartzen zuten erresistentziaren arabera-, Latinoamerika ipar hemisferioan behar ziren baliabideak espolioaren bidez lortzeko lur bihurtu zuten: zilarra, urrea, kautxua, kobrea, petrolioa…; kafea, kakaoa, garia, artoa, patata, azukrea, koka… Lurrik emankorrenetan herririk miserableenak, “aurrerabidearen” mesederako, noski....

Espolioak ez du etenik izan, eta ez dauka etenik izateko itxurarik. ... askok uste dute Venezuelan, Ekuadorren, Bolivian, are Brasilen, Argentinan eta Uruguain ... inperialismoari aurre egin eta azkenean, hainbeste menderen ostean, Latinoamerikari burujabetza emango dioten gobernuak daudela egun. 
Hala ematen du haien monarken hitz sutsuak -demagogia merkea- entzun eta inperioaren itxurazko haserrea ikusten dugunean. Argi dago: antzerkiak emaitza onak eman ditu beti. 

Errealitatea, ordea, beste bat da. Larriena, seguruenik, herri horiek guztiek, batere salbuespenik gabe, sinatu duten ituna, IIRSA delakoa. Baten bate Estatu propagandak tronpatuko balu, hemen ikus lezake, esaterako, jatorrizko herriek zer deritzoten AEB, Europa eta Txinatik bultzatutako “integrazio” plan horri. Venezuelako gobernuak herri indigenekin dauzkan gatazketako asko IIRSAri lotutako planen baitan baino ezin dira ulertu. Hala, Venezuelako eta Kolonbiako presidenteak zirenek, Chavezek eta Uribek, ez zuten iritzi oso desberdina plan horren garrantziari buruz…

Orain, testuinguru horretan, Evo Moralesek iragarritako azpiegitura, Amazonia hankaz gora jarri eta kostalde biak lotuko dituen garraiobidea eraikitzea. 



 
IIRSA Latinoamerikak ipar globalarentzat ekoitzi behar dituen produktuak azkarrago mugitzeko bidea baino ez da. Izan ere, norentzat ekoizten dute bestela Txile, Argentina, Paraguai, Brasil, Peru… eta abarretako lurjabe aberatsek, indioen hiltzaile pedigridunek? 

Kubak, bahimenduak bahimendu, ez zion utzi estatu batuarrentzako azukrea eta oro har mendebaldeko erretzaileentzako tabakoa ekoizteari. 

Boliviak, besteak beste, gero eta kinoa gehiago ekoizten du Europako begano alternatiboek euren kalitate oneko proteina dosia izan dezaten. 

Argentina lehen munduarentzako transgeniko ekoizle nagusienetako bat da, Cristinaren txaloen artean. 

Kolonbiak urtez urte bidali ditu mendebaldeko merkatuak behar dituen kafe eta koka dosiak, CIAren babespean… 

Hemen dator gure Pepe Mujica, Gernika Saria:

Eta orain, merkatu potentzial izugarriak daukan produktuak, marihuanak, bere ekoizle ofiziala lortu du: Uruguai. Dena, Mujica “jator” eta “anarkista ohia”ri esker. Estatu Batuetako enpresa farmazeutikoak ezin dira zoriontsuagoak izan. Zenbait estatutan marihuana minbizia sendatzeko botikak egiteko legeztatuta zegoen baina… legezko ekoizle eta hornitzailea falta zitzaien. Orain, badaukate, eta egungo negoziorik arrakastatsuenak lasai har dezake arnasa. Sorosek eta Rockefellerrek ez dute patrika alferrik arindu Mujicak behar zuen publizitate kanpaina finantzatzeko, berak aitortu duenez. Monsantok ere lasaiago jarrai dezake marihuana transgenikoari buruzko ikerketak burutzen, non esperimentatu, saldu eta zabaldu baitauka orain.



Itxurazko etsaigoen atzean, munduko gobernu guztiak bat datoz “funtsezko” interes eta ikuspuntuetan. Izan ere, munduko gobernuak tokian tokiko elite militar eta ekonomikoak dira eta, zelan ez dute, bada, elkar ulertuko? Hala, Latinoamerikan beti egongo dira ipar globalak behar dituen gizarte laborategiak, lehengaiak, lurrak emandako luxuzko produktuak, eskulan otzana…, merke-merke, eta orain, estrategia borobiltzeko, ezkerraren txaloen artean. Estatuek ez dute ezer doan oparitzen…






Postretzako, Pepe Mugikaren lehendakari sasoiko titular pare bat eta errepresio "Megaoperativo" ei buruzko bideo bat.

"Uruguay: brutal represión desatada contra los estudiantes que ocupaban el Liceo 70 de la Teja ordenada por el "progresista" Pepe Mujica". 30 Marzo 2012.http://desdeelaula.blogspot.com.ar/2012/04/uruguay-brutal-represion-desatada.html

URUGUAY - “LA REFORMA DEL CÓDIGO PENAL ELIMINA EL DELITO DE ABUSO DE FUNCIONES LO QUE TERMINARÁ SIENDO UN MECANISMO DE PROTECCIÓN DE LOS ACTOS DE CORRUPCIÓN” 2 Agosto 2014 , Escrito por El polvorín http://l.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Felpolvorin.over-blog.es%2Farticle-uruguay-la-reforma-del-codigo-penal-elimina-el-delito-de-abuso-de-funciones-lo-que-terminara-siend-124284843.html&h=RAQHf6B-k

"Megaoperativos"https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3Dlohv89iWhi8%23t%3D55&h=BAQGTBeIa

 

domingo, 15 de noviembre de 2015

5gn Auzolan Topaketak, az 20-22, Goñi-Nafarroan

Aupa lagunak!!


Atsegin haundiz gonbidatzen zaituztegu 
azaroaren 20tik 22ra eginen ditugun 
5. Auzolan Topaketetara. 
Nafarroko Goñi herrian izanen dira 
(Iruñerrian, Iruñetik 30kmtara), 
udalekuak egiten diren aterpetxean. 

Aurten proposatzen dugun egitaraua aski xumea da, 
eta nagusiki bi ildori emanen diegu garrantzia:

-Talde-harremanak; kolektiboki antolatzearen zailtasun 
eta erronkak. Izan ere, gutako bakoitza 
proiektu kolektibo zehatz batean dago, 
eta gogoetatutakoa praktikan ezartzerakoan 
aurkitzen dugun erronka nagusietako bat 
gure bizimoduak kolektiboan partekatzerakoan 
agertzen zaiguna da. Eta ez da gauza bera 
aisialdi proiektu bat partekatzea, 
edo bizimodu oso bat elkarrekin antolatu behar izatea... 
Beraz, gai horri ertz guztietatik heltzen saiatuko gara.

-Auzolan ekimenak bost urte hauetan garatutakoa 
biltzen duen -RANTZ ariketa. 
Etengabeko gogoeta kolektibo baten fruitu izan da 
Auzolan ekimena, eta bertan finkatu dugu 
NORANTZ jo nahi dugun. 
Ipar hori zuzen jarrita izanez gero, asmatuko dugu bidea!

Bertzalde, iazko topaketetan landutako ekonomiaren gaia 
berriz ere ekarriko dugu, Iruñerrian abian den TRUK sarea 
ezagutu asmoz. Enric Montesa hizlariaren ondoan, 
sareko kideak izanen ditugu.

Beraz, honela dugu egitaraua:

Ortzirala, azaroak 20
19etan ongi etorria
21etan afaria

Larunbata, azaroak 21

9etan gosaria
10etan Har-emanak erdigunean, harremanak ardatz
12etan BurujabetzaRANTZ ariketa
(Auzolan-Batzarre-Comunal ereduan oinarrituta)
14etan bazkaria

16etan "Soberanía monetaria" 
Enric Montesa eta Truk sarea
18.30etan Gerrarik Ez. Errefuxiatuak
21etan afaria
22.30etan Harremanak... solasaldia lasaia, kantua...

Igandea, azaroak 22

9.30etan gosaria
10.30etan Artetako "Euskaroen museoa" bisita eta 
ekintza proposamenak

14etan bazkaria
15.30etan biltzea
16.30etan agurrak

Antolaketa betiko moduan eginen dugu, 
denon ekarpenarekin osatua. 
Izena emateko edo galderak egiteko:
auzolan (a bildua) lists.riseup.net
  
Eta berdin iritziak, gomendioak, kritikak... 
denetarako irekiak ditugu belarriak 
(eta ohituak ere bai!)!

Laster arte, ongi izan!!

domingo, 25 de octubre de 2015

Merkatuari Alter.natiba

Atzo Alternatiben Herria Bilbon.

Auzolan EH ez da atxiki,
Sakonago jo behar dela ikusten da.

"Ez merkatu alternatibo bat,
merkatuari alternatiba baizik:
herriak antolatuz burujabetza ".

Beraz...
gure bolara,
Ripa kaian egin genuen lanketa:

BuruJabetzaRANTZ
Auzolan mandala,
ekintza ARTibista,
Areatzaren ezker aldean ;)
 Biharamuneko galdera

"Bueno, ze?! Ein al deu zeozer?!

Batak:

"Hemen euria,
txoriak kantuz,
antzarra pasa da,
ta lurra,
batelaren antzera,
oin azpian kulunkan,
mugitzen ari da,
beraz...
baietz ematen du, jj"

Besteak:

"Azafrana loratzen hasten.
Hemen ERE zerbait mugitu da."
Tira ba...
Horrela bukatu dugu elkarrizketa:

"Agian ez dakigu oraindik atzo zer egin dugun... jj
Han zerbait jarrita utzi dugula iruditzen zait.
Eta utzitako energia ardatz horrekin jokatzen jarraitu dezakegula.
Noiz elkartuko gara basoan?"

Maite zaituztet, harrikada lagunak!
Lehen "alternatiboak" harrikada genuenak ginen, ezta?
Nola ari diren aldatzen gauzak, jj
Laister Begoñako Amari erreguka be ikusiko dugu baten bat,
hori bai, serio-serio, txosten-argazki-pankarta ta sakramentu guztiak lapikoan.


OHARRA:
BuruJabetzaRANTZ, Auzolan mandalari buruzko info gehiago
Revolución Integralek eskatu zigun artikuluan:
https://www.revolucionintegral.org/index.php/blog/item/60-auzolan-batzarre-comunal#itemCommentsAnchor


martes, 16 de diciembre de 2014

Amumatasuna

Gaur, 2014ko abenduak 16an,
goizeko 11ak eta 17 minututan
amuma.tasuna,
etxean ume txiki bat izatearen
gogoa
piztu zait.

Ez nekien sentitzen zenik ere..!

Ez dakit politikoki zuzena den,
sistema sexo-genero
hetero.patriarkal andro.zentriko
eraikuntza sozio.kulturalaren
eragina den...
ala
izan ere banaizen
animalitik hurbilago dagoen...

Hor konpon,
bai Mari ta bai Anton!

Baletor...
pozik hartuko ge/nuke!

Ta osasunez hazi deigule!

lunes, 15 de diciembre de 2014

#JoneLibre eta txakurrak

Txakurkeriak Gernikako plazan.


Epaiketa politikoa.

sábado, 13 de diciembre de 2014

Iraultza TRANSfeminista holistikoa


Amatasuna glorifikatu gabe,
alabatasuna ondare,
600 abertzale bero-bero
Ondarruko Kofraixan,
Bilgune Feministak antolatutako
#topfeminista n.

Iraultza TRANSfeminista holistikorako GAKOAK:

Amaia Perez Orozkok bi galdera utzi zizkigun
2012an Leitzako Topaketa Feministan:
1) Zein da bizitzea merezi digun bizitza?
2) Nola antolatuko gara lortzeko?

Idatzi berri duen liburuan
"Subversión feminista de la economia"
kapitala ala bizia,
hortxe kokatzen du gatazka,
zer jarri/jartzen/jarriko dugu erdigunean?

Kapitalismoak oso gaizki tratatu gaitu emakumeak;
gure eredu kultural zaharrarekin alderatuta asko galdu dugu.

Edo... eztabaida historikoetan ez luzatzeko,
gure eredu zahar bezela ulertzen dugun hori
etorkizunera proiektatuz gero,
ez dugu kapitalismo androzentriko
heteropatriarkalean gelditzeko
inolako arrazoi edo abantailarik ikusten.

Hau da, bestelako eredu bat irudikatu dezakegu
oso errez,
ipar orratza ABC norabidean jarri, 
ta urratsak ematen hasi.

ABC: Auzolana, Batzarra, Comunala. 

NORK erabakitzen du? AuzoBatzarrak.
(sujeto politikoa)

NOLA gauzatu erabakitakoa? AuzoLanean.
(produkzio/reprodukzio eredua)

ZERTAZ ari gara, ze baliabide ditugu?
Comunalak
(Herri ondasun materialak eta ez materialak)

Horren ordez,
KAPITALISMOAK eskeintzen/inposatzen diguna zera da:

NORK erabaki? KAPITALAK: ESTATUAK edo/eta MERKETUEK

Erabakitakoa NOLA gauzatu: ENPLEGUA (ESKLABUTZA)

Ze baliabidez: PROPIETATE publiko (estatal) zein pribatu.

Nola eragin digu emakumeoi
kapitalismo androzentriko heteropatriarkalak,
gizonekin alderatuz:

- askoz ere kapital gutxiago dugu, proportzioan
- estatu eta merkatuen botereguneetan ez gaude
- enpleguan soldata gutxiago,+etxeko.lan.bikoitza
- propietate pribatuan, adibidez nekazal lurretan,
  titularitatearen %82 gizon - %18 emakume...
...

Beraz, argi dago,
dominazio/sumisio eredu kapitalista honek,
merketu/Estatu eremuetan, guztiontzat,
eta bereziki emakumeontzat zer duen,
eta okerrera modu azkar eta bortitz baten
nola mugitzen ari den ikusita,
IRAULTZA TRANS.FEMINISTA HOLISTIKOAren
behar/nahi urgentea.

Iraultza, erro-errotik askatu behar/nahi dugulako.
Feminista, emakume bezala hasi eta heziak
izan garenok bildu, ta jartzen dugulako martxan.
Trans.feminista: "emakume" etiketak jada estutu,
eta zabal, sor.gin eta b(u)ruja(be) bizi nahi dugulako.
Holistikoa: askatze horretan holo/oro askatu nahi dugulako,
norbere gorputz-tripetatik hasi, Euskal Herri(eta)tik pasa,
eta Amalur gaineko herri ta izaki/eremu zabal guztietaraino.

Zer? BuruJabe
Nor bere buruaren jabe:
norbere gorputz fisikoaren, emozioen, eta pentsa.mentalaren
uhalak(riendak) hartuz
Herri bakoitza burujabe: inon ez inor menpekorikan.
Pertsona zein herri burujabeak elkarlanean.

Nola? ABC
AuzoLana / Batzarra (AuzoBatzarra) / Comunala
Etxe, teilatupe, auzo, herri, eskualde, nazio...
elkarlana sustatuz maila guztietan.


C: COMUNALAK.

Orain propietateak diren guzti horiek,
garai batean komunalak ziren.
Pribatizatuak izan dira.
Comunalen pribatizazioa ilegitimoa izan da.

Lurra ez zen eskriturez jantzita sortu.
Arbasoek ez zuten lurraren propietatea
(erromatarrek ekarri zuten "propietate" kontzeptua).
Jatorrizko hitza jabetza da: jabetasuna EMAN,
jabon, zaindu, erabili eta hobetu, atzetik datozenentzat.

Propietatea ("la mate porque era mia")
eta Jabetza, jabetasuna, ez dira gauza bera.


B. BATZARRA (AuzoBatzarrak)
Botere guneetara igotzea proposatzen dute batzuk,
bide okerra. Igotzeko azpian norbait behar,
igotzeak, nahi ta nahi ez, zapalkuntza dakar.

Erabaki guneak jetsi, auzora.
Bizia, ta ez kapitala, erdian jarrita.
Kapitala akumulatzeko
bizitza erabat konplikatzea
trikimailu bat izan da.

Bizia erdigunean jarrita sinplea da erabat.

Ostoporik jarri ezean,
bizitzak beti aurkitzen du bidea.
Belarrak zeharkatzen portland ta galipota,
hormigoi ta asfaltoa. Berez belarrak.
Berez bizia bera. Berez kurpilak giratu
trabatuta daukan palua kentzean.

"Oinarrizko beharrak
kolektiboki bermatu,
soldatapetik at"

Bizia erdian jarri dugu, eta hara!
Nortzuk dira orain protagonistak, jakitunak?
Betidanik horretan aritu izan direnak:

xumeak, apalak, langileak, sukaldatzen dutenak,
elikagaiak Amalurrarekin elkarlanean egiten dakitenak,
kontserbak prestatzen, energia aurrezten,
komuneko zuloa libratzen,
eskuak kakaz eta adurrez zikindu dituztenak,
ai Ama! babesa ematen digutenak,
hiltzeko orduan eskua heltzen digutenak.

Errealitatea irauli, iraultza.
Mundua begiratzeko moda/modua,
betaurreko moreak jantzita abiatu zena.


Oinarrizko beharrak:
JAN (elikadura burujabetza)
LO (etxebizitza konponketak, energia burujabetza)
LAGUNAK (maitasuna+zaintza)

Lagunak (pertsonak) dira, harremanduz
ikasketa, ikerketa, zaintza, sormena, artea, bidaiak...
nahi den guztia posible egiten dutenak,
pertsonen arteko harremanak, azken finean.


A. Auzolana
Egunean hiru aldiz jan ahal izateko
lurra landu egin behar,
edo beste batek egindako lanaren lepotik bizi,
("gure baserritar adoptatua" bada ere).

Transgenikoak jan nahi?
Munduko beste baserritar batzuei
merketuetan lapurtutakoa jaten segitu nahi?

Korresponsabilitatea.

Seme-alaben zaintza gurasoen artean
elkarbanatu behar dela, ulertu,
denok ulertzen dugun moduan...
oinarrizko beharrei aplikatua...
Denok jaten dugu, beraz 
denok egiten dugu lan baratzetan.

Txandaka, noski;
bizitza hobeago batera goaz, sinpleago,
lan ordu gutxiago astean.

Lan ordua!
Berdin daukagun gauza bakarra:
egunak 24 ordu dituela denontzat.
Ordu guztiek balio dute berdin.
Txandak orduetan kontatzen dira.

Ez kategorietan!
Zatiketa eragiteko aitzaki merkea! Soldatak,
mafiari egiten zaion mesedearen arabera?

Auzo.langileak, denak.

Denok kategoria bera.
Jende fina. Gogotsu.
Alper antzean dabilenari...
pasatuko zaio ajea.

Batzuk trebeak,
beste batzuk trebatzen,
eta beste batzuk trebatzeko gogoz.

Trebe zenbait zereginetan,
eta trebatzeko prest dagoen laguntzaile
beste zenbaitetan.

Jan: elikadura ezin bestekoa,
tokian tokikoa. Ekologikoa,
ez dugu ez gerraz xurgatutako petroliorik
ez frackinez ateratako gasik,
ez radiaktibitatez inguratutako nuklearrik nahi.

Bizia erdigunean jarrita,
modu apalean,
jan, lo eta lagunak,
desAZKunde antolatu lasaia.

Eta ez diogu "lehen sektorea" deituko,
lanaren zatiketa adierazten duelako:
batzuk eskuak fin eta garbi,
"idun zuridun langileak", pentsalariak,
ikerleak, ordenagailu eta teknologi zaleak;
besteak lokatzetan, euritan blai
zein eguzkitan txigortuak.

Denok jaten dugu, beraz denok goaz baratzera.
Txandaka. Gutxiagorekin bizi.
Usurbilek egin du ikerketa:
7.000 biztanlentzako, 55 Ha nahiko
urte osoan denak jan ahal izateko.

Nork ez ditu "bere" lurrak utziko
holako iraultza holistiko baten mesedetan?
Ez dugu propietaterik behar,
nahiko zaigu jabetasuna eman ahal izateaz.
Jabetze, arduratze kolektiboa.

Lo: atsedena.
Etxeak soberan ditugu,
moratoria eraikuntzan.

Ez dugu propietaterik behar,
nahiko zaigu jabetasuna eman ahal izateaz.
Jabetze kolektiboa.
Etxe huts abandonatuei jabetasuna EMAN,
bizia eman.

..............

(jarraitzeko gaiak)

- Etxe konponketak: auzotar lantaldeak
"guk geuk" konpondu.
Trebea+trebatzen+trebatzeko:
formakuntza-trebakuntza,
"etxeko" kantera.

- Energia: kiroldegian makinetan sortzen dugun
energiak garbigailuak mugituko lituzke...
Turbinak erreketan, haize errota txikiak teilatuetan,
geotermiko, ...

- Industria: zer gauza berri ekoiztu behar dugu,
daukagun guztia konpondu, berrerabili,,, ondoren?
Agian ez askorik...

Jartzen ditugu txorrotak,
zaharrek baino gutxiago iraungo dute
(obsolezentzi programatua desmontatu)

- Turismoa: nola planteatzen dugu?
"Lagun" konzeptuaren prostituzioa:
bidaiariek dirurik ekarriko ez balute,
hartuko al genituzke gure negozioetan?

- Hezkuntza: nork irakasten dio nori zer?
Jakin minean oinarritutako elkartrukatze
prozesoak... adin guztietan...

- Dendak: ba al du zentzurik
mostradore baten atzean pasatutako bizitzak,
dirua irabazteagatik ez bada?
Dirua bitartean ez den harreman osasuntsuak,

Plaza ez da merkatu-merketua (regateo).
Plaza-topaleku kontzeptua.

- Auto.ekoizpenetik haratako,
"guk geuk" antolatze zabala
(soft ware askearen eredu planetarioa).

- Venus proiektua...

- ......................